Τελικά, σε ποιον ανήκουν τα πεζοδρόμια; Στο Δήμο ή στους ιδιώτες; (pics)

Διαβάστε την απάντηση της Τεχνικής Υπηρεσίας του Δήμου Παπάγου-Χολαργού σε επίσημο αίτημα δημότη αναφορικά με την επισκευή πεζοδρομίου και βγάλτε τα συμπεράσματά σας.

Και το γαϊτανάκι, ή μάλλον η ξεκάθαρη κοροϊδία από πλευράς Δήμου, αναφορικά με το θέμα της ανακατασκευής ή επισκευής των πεζοδρομίων, συνεχίζεται. Το «Μένουμε Χολαργό» είναι το μοναδικό τοπικό ενημερωτικό Μέσο που έχει ασχοληθεί αναλυτικά στο παρελθόν με το εν λόγω θέμα,ενώ πρόσφατη είναι και η σχετική δημόσια ανταλλαγή επιστολών μεταξύ Αποστολόπουλου-Τίγκα.
Αφορμή για να επανέλθουμε στο θέμα των πεζοδρομίων στάθηκε η απάντηση της Τεχνικής Υπηρεσίας του Δήμου Παπάγου-Χολαργού σε πρόσφατο επίσημο αίτημα δημότη, ο οποίος ζητούσε την επισκευή του πεζοδρομίου μπροστά από την πολυκατοικία στην οποία διαμένει, στη συμβολή των οδών Αγίου Ιωάννου Θεολόγου και Αρτέμιδος. Το «Μένουμε Χολαργό» βρέθηκε στο σημείο και φωτογράφισε το σπασμένο πεζοδρόμιο, μέρος του οποίου, όπως μπορείτε να διακρίνετε και από τις εικόνες, έχει αποκολληθεί εντελώς, αποτελώντας κανονική παγίδα για τους διερχόμενους πεζούς.

Το ερώτημα που τίθεται εύλογα δεν είναι άλλο από το ποιος οφείλει να επισκευάσει ή και να ανακατασκευάσει ένα πεζοδρόμιο. Ο Δήμος ή ο ιδιώτης; Στην απάντησή της, η Τεχνική Υπηρεσία, διά της Διευθύντριάς της, Χριστίνας Βασσάλου, παραθέτει το άρθρο 24 του Κτιριοδομικού Κανονισμού, σύμφωνα με το οποίο υπόχρεοι για την κατασκευή, επισκευή και συντήρηση των πεζοδρομίων είναι οι ιδιοκτήτες των παρόδιων ακινήτων και όχι ο Δήμος. Ως εδώ, όλα καλά και… σύμφωνα με το Νόμο. Αφού υπόχρεοι είναι οι πολίτες και όχι ο Δήμος, ας πάνε λοιπόν οι ίδιοι να… ξηλωθούν, για έναν δημόσιο κατά τ’ άλλα χώρο, κι ας βγάλουν άκρη μόνοι τους.

Βέβαια, όταν έρθει η κακιά η ώρα και γκρεμοτσακιστεί ο οποιοσδήποτε, το Δήμο θα τρέχει στα δικαστήρια και όχι τον ιδιοκτήτη του… παρόδιου ακινήτου. Έχει συμβεί, συμβαίνει και πάντοτε έτσι θα συμβαίνει, διότι τα πεζοδρόμια είναι δημόσιοι χώροι, ανήκουν στο Δήμο, εκείνος τα κατασκευάζει και εκείνος τα ανακατασκευάζει/επισκευάζει. Ρώτησε ποτέ ο Δήμος τους ιδιοκτήτες των… παρόδιων ακινήτων της Περικλέους, της Φανερωμένης, της 17ης Νοεμβρίου, της Βεντούρη, της Υμηττού, της Θεμιστοκλέους, πιο πρόσφατα της Ξανθίππου, εάν ήθελαν ή εάν συναινούσαν στην ανακατασκευή των πεζοδρομίων μπροστά από τα σπίτια τους; Ή μήπως τους ζήτησε να… τσοντάρουν, όπως επιτάσσει (!) ο Κτιριοδομικός Κανονισμός, με βάση το δεύτερο τμήμα της δεύτερης παραγράφου του άρθρου 24; Όχι, ούτε τους ρώτησε για να πειράξει τα πεζοδρόμιά τους, ούτε χρήματα τους ζήτησε.

Το νέο ερώτημα που τίθεται σε αυτό το σημείο, και το πιο βασικό, είναι με ποια κριτήρια επιλέγει ο Δήμος να ανακατασκευάσει τα πεζοδρόμια της επικράτειάς του. Και εδώ βρίσκεται όλο το… ζουμί της υπόθεσης. Όταν υπάρχουν -πολυσύχναστα- πεζοδρόμια με σπασμένες πλάκες, -πολυσύχναστα- πεζοδρόμια από σκέτο τσιμέντο λες και βρισκόμαστε σε φαβέλα και γενικώς κατεστραμμένα πεζοδρόμια και η εκάστοτε Δημοτική Αρχή επιλέγει αντί αυτών να ανακατασκευάσει πεζοδρόμια που στην πραγματικότητα δεν χρειάζονται ανακατασκευή ή η ανακατασκευή τους δεν επείγει, τότε κάτι γίνεται λάθος. Και το λάθος αυτό υποδηλώνει είτε ανεπάρκεια, είτε ρουσφέτι. Τόσο απλά.