ΟΔΩΝΥΜΙΚΑ ΧΟΛΑΡΓΟΥ: Οδός Δωρίδος

Η μικρή σε μήκος παράλληλη της 17ης Νοεμβρίου που ενώνει την οδό Χίου με την οδό Ψαρών και που κάποτε διέθετε… δύο ονομασίες.

Πρόκειται για μια στενή και ήσυχη οδό, με μικρά πεζοδρόμια αλλά και πολύ πράσινο. Λόγω του περιορισμένου της πλάτους δεν ενδείκνυται για στάθμευση εκατέρωθεν του -κακού κατά τ’ άλλα- οδοστρώματός της, με αποτέλεσμα συχνά-πυκνά η ζωή των οδηγών αλλά και των πεζών που περνούν από το σημείο να γίνεται τουλάχιστον δύσκολη.

Στα θετικά της οδού Δωρίδος συγκαταλέγεται το ότι είναι οχυρωμένη αντιπλημμυρικά, με δίκτυο αγωγών ομβρίων σχεδόν στο σύνολό της, σε αντίθεση με παράπλευρες οδούς που συνεχίζουν να αντιμετωπίζουν σοβαρό πρόβλημα με την παραμικρή βροχόπτωση.

Το τμήμα της οδού Δωρίδος από την οδό Μενίππου μέχρι την οδό Ψαρών λεγόταν παλαιότερα Λοκρίδος και ήταν αδιέξοδος (η περιοχή υπέστη κάποια οικιστική αναδιαμόρφωση).

Δωρίς: Αρχαία περιφέρεια της Κεντρικής Ελλάδας, ανάμεσα στην Οίτη, τον Παρνασσό και τη Φωκίδα, θεωρούμενη ως μητρόπολη των Δωριέων, μιας από τις τέσσερις φυλές του Ελληνικού Έθνους με επώνυμο ήρωα τον Δώρον.

Αρχικά είχε το όνομα Δρυοπίς, από το λαό των Δρυόπων που κατοικούσε στη χώρα αυτή. Μετά την κάθοδο όμως των Δωριέων από την περιοχή του Ολύμπου και την εγκατάστασή τους εκεί (αφού εκτόπισαν τους Δρύοπες), πήρε το όνομά τους.

Ήταν πάντοτε χώρα φτωχή (από όπου και το παρωνύμιο «Λιμοδωριείς» για τους κατοίκους της), αλλά με μεγάλη στρατηγική σημασία. Όταν οι Δωριείς ίδρυσαν τις αποικίες τους στο νοτιοανατολικό τμήμα της Μικράς Ασίας, η περιοχή αυτή πήρε επίσης το όνομα Δωρίς.

Η επαρχία Δωρίδας είναι σήμερα μία από τις επαρχίες του Νομού Φωκίδος, η οποία όμως δεν ταυτίζεται με την αρχαία Δωρίδα.

⇒ Με πληροφορίες από: «Οδωνυμικά του Χολαργού» (2004, Εκδ. πρ. Δήμου Χολαργού)