ΟΔΩΝΥΜΙΚΑ ΧΟΛΑΡΓΟΥ: Οδός Ερατούς

Από την Αετιδέων έως την Αναστάσεως στο Χολαργό και έως την Κορυτσάς στου Παπάγου, η οδός Ερατούς αποτελεί τον έναν από τους οκτώ δρόμους της πόλης με ονομασία αφιερωμένη στις Μούσες της ελληνικής μυθολογίας.

Ήσυχος σχετικά δρόμος στο σύνολό του, η οδός Ερατούς ξεκινά από την Αετιδέων, λίγο πιο πάνω από το Holargos Center και καταλήγει στην Αναστάσεως όσον αφορά το Χολαργό και την Κορυτσάς και το Μεγάλο Πάρκο όσον αφορά του Παπάγου.

Με επαρκές πλάτος μονάχα στα δύο πρώτα της τμήματα, μεταξύ Αετιδέων-Υμηττού και Υμηττού-Σαρανταπόρου, η οδός Ερατούς έχει τουλάχιστον να… καυχιέται για το σχετικά πρόσφατα ανακατασκευασμένο της οδόστρωμα αλλά και το πράσινο που έτσι κι αλλιώς δεσπόζει σε κάθε γειτονιά της αγαπημένης μας πόλης.

Ερατώ: Η Ερατώ ήταν μία από τις Εννέα Μούσες της ελληνικής μυθολογίας. Ήταν η Μούσα της λυρικής ποίησης και των ύμνων. Απεικονίζεται με μία λύρα. Κατά τον Ησίοδο (Θεογον. 78) είναι κόρη του Διός και της Τιτανίδος Μνημοσύνης.

Εθεωρείτο προστάτιδα του γάμου και του έρωτα. Ακόμη, θεωρείται εφευρέτης του χορού, των προς τους θεούς ύμνων και γενικότερα προστάτρια της Ποίησης. Κύριο σύμβολό της ήταν η λύρα, αλλά και η κιθάρα, η φόρμιγξ και η βάρβιτος. Απεικονίζεται ενίοτε σχεδόν τελείως γυμνή.

Η Μούσα Ερατώ είναι αυτή που επινόησε τα ερωτικά ποιήματα, το γάμο, την ποίηση, τη μουσική και τη διαλεκτική.

Το όνομα Ερατώ προέρχεται από το ρήμα έρεσθαι και από τη λέξη έρως και εραστής. Τη ζωγράφιζαν καθιστή, να φορά στεφάνι από τριαντάφυλλα, με τη λύρα και το τόξο του έρωτος στα χέρια και την επιγραφή «Έρατώ Ψάλτριαν». Ο Απολλώνιος ο Ρόδιος ξεκινά το τρίτο κεφάλαιο του τέταρτου μέρους στα Αργοναυτικά με τους στίχους:

«…Και τώρα Μούσα Ερατώ, έλα κοντά μας και πες μας πώς ο Ιάσονας… έφερε το χρυσόμαλλο Δέρας… από τον ερωτά του στη Μήδεια… γιατί έχεις τις χάρες της Κύπριδας Αφροδίτης… και φέρνεις τη μαγεία στα ανύπαντρα κορίτσια…».

Να σημειωθεί, επίσης, πως ο αστεροειδής 62 Ερατώ (62 Erato), που ανακαλύφθηκε το 1860, πήρε το όνομά του από τη μούσα Ερατώ.

⇒ Με πληροφορίες από: «Οδωνυμικά του Χολαργού» (2004, Εκδ. πρ. Δήμου Χολαργού)