ΟΔΩΝΥΜΙΚΑ ΧΟΛΑΡΓΟΥ: Οδός Ικαρίας

Από τη Μιλτιάδου ως τη Σωκράτους, η μήκους μόλις 140 μέτρων οδός Ικαρίας αποτελεί στην πραγματικότητα τη φυσική συνέχεια της Ελευθερίου Βενιζέλου και το πρόδρομο τμήμα της Μενίππου, που καταλήγει στη γειτονική Αγία Παρασκευή.

Η οδός Ικαρίας ξεκινά ουσιαστικά μετά τη ΔΟΥ Χολαργού, για να καταλήξει δύο τετράγωνα παρακάτω, στο πρόσφατα ανακατασκευασμένο τρίγωνο στη συμβολή με τις Σωκράτους και Μενίππου.

Μπορεί να μην πάσχει από πράσινο, πάσχει ωστόσο ξεκάθαρα στο θέμα των πεζοδρομίων, αφού ειδικά το πρώτο της τμήμα, μεταξύ Μιλτιάδου και Πυθαγόρα, δεν διαθέτει καν υπαρκτό πεζοδιάδρομο, με την κατάσταση να βελτιώνεται σε μικρό βαθμό στο επόμενο, μεταξύ Πυθαγόρα και Σωκράτους.

Ικαρία: Νησί του ανατολικού Αιγαίου στο νομό Σάμου, δυτικά της νήσου Σάμου. Έχει μήκος 40 χλμ. και πλάτος 3-9 χλμ. Κατά την αρχαιότητα λεγόταν Μάκρις ή Δολίχη, εξ αιτίας του σχήματός της και Ιχθυόεσσα, από τα πολλά ψάρια που υπήρχαν στις θάλασσές της.

Τη σημερινή ονομασία της πήρε από το μυθικό γιο του Δαίδαλου, τον Ίκαρο, που πνίγηκε στο πέλαγός της όταν έφυγε πετώντας μαζί με τον πατέρα του από τον Λαβύρινθο της Κρήτης.

Οικίστηκε από Μιλησίους. Κατά τους Περσικούς Πολέμους υποτάχθηκε στο Δαρείο, ενώ κατά τον Πελοποννησιακό Πόλεμο ήταν φόρου υποτελής στους Αθηναίους. Τον 1ο αι. μ.Χ. ήταν τόπος βοσκής ζώων των Σαμίων και τόπος εξορίας κατά τη Βυζαντινή εποχή.

Αργότερα καταλήφθηκε από τους Φράγκους (1204) και μετά από τους Τούρκους (1521), που της έδωσαν ορισμένα προνόμια. Την απελευθέρωσε ο Ελληνικός Στόλος το 1912.

Οι κάτοικοί της ασχολούνται κυρίως με τη ναυτιλία και τη γεωργία, ενώ περίφημες είναι οι θειούχες ραδιενεργές ιαματικές πηγές της.

⇒ Με πληροφορίες από: «Οδωνυμικά του Χολαργού» (2004, Εκδ. πρ. Δήμου Χολαργού)