Μεταξύ των οδών Αριστοτέλους και Τσαλδάρη εκτείνεται ένα από τα τέσσερα στενά δρομάκια της πόλης. Η οδός Θηβών.
Μαζί με τις οδούς Δαρδανελλίων, Λευκάδος και Σολωμού, η οδός Θηβών αποτελεί ένα από τα τέσσερα υπερβολικά στενά δρομάκια του Χολαργού, στα οποία τα αυτοκίνητα είτε χωρούν εντελώς οριακά, είτε έως ένα σημείο, είτε και καθόλου.
Ενώνει, περισσότερο προς χρήση των πεζών και των πολυκατοικιών, τις οδούς Αριστοτέλους και Παναγή Τσαλδάρη, αποτελώντας παράλληλη των οδών Χίου και Μενίππου.
Θήβαι: Πόλη της Βοιωτίας, με μεγάλη ιστορία. Απέχει από την Αθήνα 73 χιλιόμετρα. Είναι εμπορικό, αγροτικό και κτηνοτροφικό κέντρο, με αναπτυσσόμενη βιομηχανία. Η πόλη καταστράφηκε με τους σεισμούς του 1894 και 1914 και ανοικοδομήθηκε μετά.
Κατά την παράδοση, κτίστηκε από τον Κάδμο, γιο του βασιλιά των Φοινίκων. Από αυτόν ονομάστηκε Καδμεία η ακρόπολή της, ενώ η ονομασία Θήβαι προέρχεται από τη Θήβα, σύζυγο του Ζήθου.
Στους μυθικούς χρόνους βασίλευε εκεί η δυναστεία των Λαβδακιδών, που διάφορα μέλη της (Λάιος, Οιδίπους, Ιοκάστη, Κρέων, Αντιγόνη, Ετεοκλής, Πολυνείκης κ.λπ.) είναι τα κεντρικά πρόσωπα πολλών μύθων.
Οι προϊστορικές Θήβες ήταν φημισμένες για τον πλούτο τους και το ισχυρό τείχος τους με τις επτά πύλες («Επτάπυλοι Θήβαι»), που διατηρήθηκαν και στην ιστορική εποχή με τα ονόματα Προιτίδαι, Νηίσται ή Νηίται, Ηλέκτραι, Ογκαίαι ή Ύψισται, Ομολωίδαι, Βορραίαι και Κρηναίαι.
Στους ιστορικούς χρόνους η πόλη έγινε το κέντρο της Βοιωτικής Ομοσπονδίας και ισχυρή αντίπαλος των Αθηνών. Στους Περσικούς Πολέμους πήρε το μέρος των Περσών. Αργότερα, ήλθε σε σύγκρουση με τους Σπαρτιάτες, οι οποίοι κατέλαβαν με τον Φοιβίδα την Καδμεία (382 π.Χ.) και εγκατέστησαν φρουρά.
Ο Πελοπίδας έδιωξε τους Σπαρτιάτες από τη Θήβα και μαζί με τον Επαμεινώνδα έκαναν τη Θήβα πρώτη πόλη της Ελλάδας (Θηβαϊκή Ηγεμονία). Νίκησαν τους Σπαρτιάτες στα Λεύκτρα (371 π.Χ.) και στη Μαντίνεια (362 π.Χ.), στη μάχη όμως αυτή σκοτώθηκε ο Επαμεινώνδας.
Από τότε άρχισε η παρακμή της και τελικά καταλήφθηκε από τους Μακεδόνες (338). Το 336 οι Θηβαίοι επαναστάτησαν, αλλά νικήθηκαν από τον Μέγα Αλέξανδρο που κατέσκαψε την πόλη (άφησε ανέπαφο μόνο το σπίτι του μεγάλου ποιητή Πινδάρου).
Η πόλη ανοικοδομήθηκε από τον Κάσσανδρο το 316 π.Χ. Το 146 π.Χ. καταλήφθηκε από τον Ρωμαίο, Μέτελλο. Στη ρωμαϊκή περίοδο η πόλη παρήκμασε εντελώς μέχρι την εποχή του Ιουστινιανού, που άρχισε να ακμάζει και πάλι οικονομικά.
Τον 12ο αιώνα λεηλατήθηκε από τους Νορμανδούς. Καταλήφθηκε αργότερα από τους Φράγκους υπό τους Σαντομέρ, που ίδρυσαν ηγεμονία. Στην περίοδο των De la Roche (13ος αι.) η Θήβα λεγόταν «Εστίβα», προφανώς από το «εις Θήβας».
Κατά την Τουρκοκρατία (από το 1460) η πόλη είχε την όψη τούρκικου χωριού. Απελευθερώθηκε το 1829 από τον Δημήτριο Υψηλάντη μετά τη μάχη της Πέτρας, την τελευταία μάχη του Αγώνα της Ανεξαρτησίας. Οι ανασκαφές έφεραν στο φως πολλά ερείπια της αρχαίας πόλεως και της ακροπόλεως Καδμείας.
⇒ Με πληροφορίες από: «Οδωνυμικά του Χολαργού» (2004, Εκδ. πρ. Δήμου Χολαργού)