ΟΔΩΝΥΜΙΚΑ ΧΟΛΑΡΓΟΥ: Οδός Κουντουριώτου


Από τη Ναυαρίνου ως την Υμηττού, η 612 μέτρων οδός Κουντουριώτου ενώνει τον Άνω Χολαργό με το κέντρο της πόλης, αποτελώντας μια καλή διέξοδο για τους οδηγούς που κατευθύνονται προς τον κόμβο της 25ης Μαρτίου.

Με νέο οδόστρωμα και ανακατασκευασμένα ως επί το πλείστον πεζοδρόμια, η οδός Κουντουριώτου ξεκινά από τους πρόποδες του Υμηττού, στο ύψος του τοπικού τένις κλαμπ, για να καταλήξει στην οδό Υμηττού, λίγο πριν από τη συμβολή της με την οδό 25ης Μαρτίου.

Η Κουντουριώτου διακρίνεται για την ανηφορική της κλίση από Κωνσταντινουπόλεως έως Χρυσοστόμου Σμύρνης, την κατηφορική από Χρυσοστόμου Σμύρνης έως Φειδίου, την ανηφορική ξανά από Φειδίου έως Μελά Β. και την κατηφορική επίσης από Τερψιχόρης μέχρι Υμηττού.

Κουντουριώτης: Επώνυμο μεγάλης και επιφανούς οικογένειας από την Ύδρα. Το αρχικό επώνυμό της ήταν Ζέρβας, αλλά έγινε Κουντουριώτης γιατί ένα από τα μέλη της, ο Χατζή Γεώργης Ζέρβας, παππούς των Λαζάρου και Γεωργίου, έμεινε πολύ καιρό στο χωριό Κούντουρα της Μεγαρίδας και όταν γύρισε στο νησί δεν θέλησε να αποχωριστεί την «κουντουριώτικη» φορεσιά. Τα πιο σημαίνοντα μέλη της οικογένειας αυτής είναι:

  • Λάζαρος Κουντουριώτης (1769-1852): Επιφανής παράγοντας της Επαναστάσεως του 1821. Από μικρός εργαζόταν κοντά στον έμπορο πατέρα του και μετά το θάνατο του τελευταίου συνέχισε τις εμπορικές επιχειρήσεις και σε μικρό χρονικό διάστημα απέκτησε τεράστια περιουσία. Αρχικά δεν συμφωνούσε με την κήρυξη της Επαναστάσεως γιατί τη θεωρούσε πρόωρη και φοβόταν την αποτυχία της. Μετά όμως την κήρυξή της, βοήθησε οικονομικά τον Αγώνα όσο κανένας άλλος, διαθέτοντας τεράστια ποσά. Δεν θέλησε ποτέ να πολιτευθεί, αν και του το πρότειναν, πάντα όμως επενέβαινε αποτελεσματικά, θετικά ή αρνητικά, σε κάθε δύσκολη στιγμή του Αγώνα. Αυτός έπεισε τον Ανδρέα Μιαούλη να αναλάβει την αρχηγία του στόλου. Μετά την απελευθέρωση αντιπολιτεύθηκε έντονα τον Καποδίστρια και επί Όθωνος έγινε γερουσιαστής. Από το νησί του πάντως δεν έφυγε ποτέ. Ήταν μονόφθαλμος και γι’ αυτό πάντα έδενε με επίδεσμο το δεξί του μάτι που έλειπε.
  • Γεώργιος Κουντουριώτης (1782-1858): Πολιτικός, αδελφός του Λαζάρου με έντονη συμμετοχή στα πολιτικά πράγματα της εποχής του. Κατά τη διάρκεια του Αγώνα και μετά την απελευθέρωση πήρε ανώτατα κρατικά αξιώματα (Πρόεδρος του Εκτελεστικού, δηλ. πρωθυπουργός το 1824-26, μέλος του Πανελληνίου, γερουσιαστής, πρόεδρος του υπουργικού συμβουλίου, υπουργός ναυτικών κ.ά.).
  • Παύλος Κουντουριώτης (1855-1935): Ναύαρχος και πρώτος Πρόεδρος της Δημοκρατίας, εγγονός του Γεωργίου Κουντουριώτου. Κατατάχθηκε στο πολεμικό ναυτικό και σε μικρό χρονικό διάστημα άρχισαν να του αναθέτουν σπουδαίες αποστολές, που όλες τις έφερε εις πέρας με επιτυχία (Πρέβεζα 1886, Κρήτη 1897, για πρώτη φορά διάπλους του Ατλαντικού από ελληνικό εκπαιδευτικό πλοίο το 1901, αρχηγός της μοίρας στα γυμνάσια το 1912). Κατά τον Α’ Βαλκανικό Πόλεμο, ως αρχηγός του στόλου, απελευθέρωσε τα νησιά του Βορείου Αιγαίου. Στις 3 Δεκεμβρίου του 1912, κατά την περίφημη Ναυμαχία της Έλλης, επιβαίνοντας στο θωρηκτό «Αβέρωφ», αποσπάστηκε από τον ελληνικό στόλο και ανάγκασε την τουρκική μοίρα να καταφύγει στα Δαρδανέλλια για να σωθεί, επιτυγχάνοντας έτσι περιφανή νίκη. Κατά τη Ναυμαχία της Λήμνου στις 5 Ιανουάριου 1913, κατεναυμάχισε επίσης τον τουρκικό στόλο. Κατά το Β’ Βαλκανικό Πόλεμο ανέλαβε επιχειρήσεις στα θρακικά παράλια. Για τις μεγάλες του υπηρεσίες στον πόλεμο πήρε το βαθμό του αντιναυάρχου και αργότερα, το 1920, το βαθμό του ναυάρχου. Πήρε μέρος στο «Κίνημα της Θεσσαλονίκης» (1916) και ήταν μέλος της Τριανδρίας της Εθνικής Αμύνης (Βενιζέλος-Δαγκλής-Κουντουριώτης). Μετά το θάνατο του βασιλέως Αλεξάνδρου (1920) ανέλαβε την Αντιβασιλεία την οποία παρέδωσε αργότερα στη βασίλισσα Όλγα. Το 1924 και το 1926, μετά τη δικτατορία Παγκάλου, ορίστηκε Πρόεδρος της ανακηρυχθείσης τότε Δημοκρατίας και το 1929 εκλέχθηκε τακτικός Πρόεδρος της Δημοκρατίας, για λίγους μήνες όμως, γιατί παραιτήθηκε λόγω ασθένειας. Πέθανε στο Παλαιό Φάληρο. Ο τάφος του είναι στην Ύδρα. Το σπίτι του στην Αθήνα ήταν στη γωνία των σημερινών οδών Βασιλέως Κωνσταντίνου και Ηρώδου Αττικού. Ορειχάλκινος ανδριάντας του βρίσκεται στο Πάρκο Ναυτικής Παράδοσης του Παλαιού Φαλήρου (περιοχή Τροκαντερό).

⇒ Με πληροφορίες από: «Οδωνυμικά του Χολαργού» (2004, Εκδ. πρ. Δήμου Χολαργού)