Από τα όρια με την Αγία Παρασκευή έως την οδό Υμηττού, η μήκους 1,1 χλμ. οδός Ναυαρίνου αποτελεί τον κομβικότερο δρόμο του Άνω Χολαργού, ενώνοντας δύο Δήμους αλλά και την πόλη ολόκληρη απ’ άκρη σ’ άκρη, με φόντο τους κατάφυτους πρόποδες του «Τρελού».
Διπλής κατεύθυνσης σχεδόν στο σύνολό της, η Ναυαρίνου μονοδρομείται μονάχα μεταξύ Ανατολής και Υμηττού, ενώ, ύστερα από μία μικρή μετατόπιση στη συμβολή της με την Καραολή & Δημητρίου, συνεχίζει ως Νεαπόλεως στη γειτονική Αγία Παρασκευή από το ύψος της οδού Πάτμου και έπειτα.
Ναυαρίνο(ν) (σωστότερα Ναβαρίνο): Μεσαιωνικό όνομα παραλιακής κωμοπόλεως της επαρχίας Πυλίας του νομού Μεσσηνίας. Σήμερα λέγεται Πύλος. Η ονομασία προέρχεται από παραφθορά του Αβαρίνου (Νέον Αβαρίνον – Ναβαρίνον).
Υπήρχε το Παλαιόν Αβαρίνον που ίδρυσαν, κατά μίαν (μάλλον απίθανη) εκδοχή, οι Άβαροι τον 6ο αι. όταν είχαν καταλάβει την περιοχή, και το Νέον Αβαρίνον, που αναπτύχθηκε κατά το Μεσαίωνα.
Κατ’ άλλους η ονομασία προέρχεται από την Εταιρεία των Ναβαρραίων, που είχε καταλάβει την περιοχή, αλλά και η εκδοχή αυτή δεν φαίνεται σωστή. Στο άνοιγμα του κόλπου του Ναβαρίνου βρίσκεται το νησάκι Σφακτηρία. Στα ΝΑ της πόλεως σώζεται μεγάλο βενετικό φρούριο με εκκλησία, πυριτιδαποθήκη, οικήματα κ.ά.
Περίφημη είναι η Ναυμαχία του Ναυαρίνου, που έγινε στις 8/20 Οκτωβρίου 1827 ανάμεσα στους ενωμένους στόλους των Μεγάλων Δυνάμεων (Αγγλίας, Γαλλίας, Ρωσίας, με αρχηγούς τους ναυάρχους Κόδριγκτων, Δεριγνύ και Χέυδεν αντίστοιχα) και στον ενωμένο Τουρκοαιγυπτιακό στόλο (με αρχηγούς τους Ταχήρ Μπέη, Μουσταφά Μπέη και Μωχάρεμ Μπέη), με αποτέλεσμα την ολοκληρωτική καταστροφή του Τουρκοαιγυπτιακού στόλου, χωρίς καμία απώλεια πλοίου των Μεγάλων Δυνάμεων.
Η ναυμαχία κράτησε 4 ώρες. Οι Σύμμαχοι είχαν 27 πλοία και οι Τουρκοαιγύπτιοι 130, από τα οποία βυθίστηκαν 106. Οι Τουρκοαιγύπτιοι είχαν κατά τη ναυμαχία αυτή 6.000 νεκρούς. Στο βυθό του κόλπου βρίσκονται ακόμα τα ναυάγια των βυθισμένων πλοίων. Η ναυμαχία αυτή ήταν αποφασιστική για την επιτυχία του Αγώνα για την Ανεξαρτησία της Ελλάδας.
⇒ Με πληροφορίες από: «Οδωνυμικά του Χολαργού» (2004, Εκδ. πρ. Δήμου Χολαργού)