ΟΔΩΝΥΜΙΚΑ ΧΟΛΑΡΓΟΥ: Οδός Τσαλδάρη Παναγή


Από την οδό Χίου μέχρι την οδό Ψαρών και με μοναδική διασταύρωση εκείνη με την οδό Μενίππου, η μήκους 285 μέτρων οδός Παναγή Τσαλδάρη στο ύψος της 7ης στάσης Χολαργού αποτελεί τον έναν από τους πέντε δρόμους της πόλης με ονομασία αφιερωμένη σε ιστορικό πολιτικό πρόσωπο.

Από την οδό Παναγή Τσαλδάρη, επίσης, ξεκινούν οι μικρές και στενές οδοί Ρόδων και Θηβών.

Παναγής Τσαλδάρης (1868-1936): Διαπρεπής νομικός και πολιτικός, από το Καμάρι της Κορινθίας, του οποίου η πολιτική και προσωπική συνέπεια και ακεραιότητα του έδωσαν το προσωνύμιο «ο Βράχος». Σπούδασε στην Αθήνα (διδάκτωρ το 1889, πήρε και το Ράλλειον βραβείον), Βερολίνο, Γκαίτιγκεν, Λειψία και Παρίσι.

Αρχικά εργάστηκε ως δικηγόρος, αλλά από το 1910 ασχολήθηκε με την πολιτική και εκλεγόταν συνεχώς βουλευτής Αργολιδοκορινθίας. Το 1915 έγινε για πρώτη φορά υπουργός στην κυβέρνηση του στενού του φίλου, Δημητρίου Γούναρη.

Κατά την περίοδο του Διχασμού εξορίστηκε στην Ύδρα και μετά στη Σκόπελο, όπου γνώρισε τη μετέπειτα σύζυγό του Λίνα, κόρη του επίσης εξόριστου καθηγητή του Πανεπιστημίου, Σπυρίδωνος Λάμπρου.

Μετά τις εκλογές του 1920 διετέλεσε υπουργός σε διάφορες κυβερνήσεις και ανέπτυξε εξαιρετική νομοθετική και διοικητική δράση. Μετά την εκτέλεση του Δημητρίου Γούναρη το 1922 ανέλαβε την αρχηγία του Κόμματος των Εθνικοφρόνων, που το μετονόμασε σε «Λαϊκόν Κόμμα».

Εργάστηκε για την επαναφορά της βασιλείας και δεν αναγνώρισε τότε το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος του 1924, για την ανακήρυξη της δημοκρατίας. Το 1926 έγινε υπουργός στην Οικουμενική Κυβέρνηση του Αλεξάνδρου Ζαΐμη.

Την πρώτη του κυβέρνηση σχημάτισε το 1932, αφού αναγνώρισε ανεπιφύλακτα το πολίτευμα της δημοκρατίας. Το 1933 ανατράπηκε, αλλά σε λίγο σχημάτισε κυβέρνηση συνασπισμού.

Κατά τη διάρκεια της πρωθυπουργίας του έγινε η απόπειρα δολοφονίας του Ελευθερίου Βενιζέλου, που αποδόθηκε στους οπαδούς του Λαϊκού Κόμματος και έφερε σε δυσχερή θέση την κυβέρνηση. Το 1935 έγινε το κίνημα των αντιβασιλικών αξιωματικών για να προλάβουν την επαναφορά της βασιλείας.

Μετά την καταστολή του κινήματος έγιναν εκλογές, αλλά η επιφυλακτική στάση του Παναγή Τσαλδάρη προκάλεσε την αντίδραση των βασιλοφρόνων που τον ανάγκασαν να παραιτηθεί στις 10 Οκτωβρίου 1935 ύστερα από «πραξικόπημα» των Αλεξάνδρου Παπάγου, Γεωργίου Ρέππα και Δημητρίου Οικονόμου.

Πέθανε το επόμενο έτος. Η σύζυγός του, Λίνα (1887-1991), εκλέχθηκε δύο φορές βουλευτής (1956, 1958) και υπήρξε η πρώτη γυναίκα υπουργός στην Ελλάδα (Κοινωνικής Προνοίας, 1956-1958, στην κυβέρνηση Κωνσταντίνου Καραμανλή).

⇒ Με πληροφορίες από: «Οδωνυμικά του Χολαργού» (2004, Εκδ. πρ. Δήμου Χολαργού)